Femuz

Angus & Julia Stone staan vanavond, 16 oktober 2008, in het voorprogramma van Martha Wainwright in Tivoli in Utrecht. Het is een flashback naar de jaren 70 als je een live optreden van Angus & Julia Stone bezoekt. Alles aan hen doet terug verlangen naar Woodstock, hippies, voorvechters voor vrede, mensenrechten en vrouwenemancipatie. Dit is niet verwonderlijk, want muziek is broer en zus van kleins af aan met de paplepel ingegeven. Vader Stone zong in een coverband die voornamelijk muziek speelde uit de jaren ‘60, ‘70 en 80.

Broer en zus worden vanavond bijgestaan op slagwerk en gitaar door een bevriend muzikant Tom. Hun vaste drummer is hen alvast vooruitgesneld naar  Australië. De dromerige look van Julia, die in haar lange jurk wulps over het podium zwiert en de liedjes met een hese kinderlijke blijheid in haar stem zingt en met een eveneens blije uitstraling, bespeelt diverse instrumenten hoofdzakelijk gitaar en piano, maar zij weet vanuit het niets opeens een trompet tevoorschijn te halen. De bebaarde Angus die gitaarsolo’s voor zijn rekening neemt en daarbij een deuntje op zijn mondharmonica blaast, is als een knipoog naar Bob Dylan.

Het duo zingt mooie pure liedjes. Niets aan hen straalt commercie uit. Naturel en met plezier gebrachte muziek recht uit het hart. Het is een vreemde gewaarwording om na afloop weer terug te zijn in de hedendaagse realiteit. Het was voor even als in een droom waar alles in harmonie lijkt te zijn.