BB King in topvorm tijdens openingsavond Gent Jazz Festival 2009
Fotografie: Maurits van Hout
De openingsavond van het Gent Jazz Festival, 8 juli 2009, was een topavond. Een gevarieerde avond, dat met BB King een warme afsluiting kende.
Zoals gebruikelijk mag de winnaar van vorig jaar van de Jong Jazztalent wedstrijd de avond openen. De eer viel te beurt aan Bender Banjax. Dit jazzkwartet speelt in deze samenstelling nog niet zolang samen. Hun muziek zijn improvisaties rond composities van bandleider en saxofonist Erik Bogaerts. De muziek vraagt wel om een geoefend oor; voor degenen die niet in dit genre thuis zijn, is het prettige achtergrondmuziek.
China Moses, de dochter van Dee Dee Bridgewater is momenteel hard op weg om naam te maken. Op het Gent Jazz Festival werd zij begeleid door pianist Raphael Lemonnier, waarmee zij het album “This One’s For Dinah” opnam, een tribute aan Dinah Washington.
Muzikaal klonk het lekker, al waren niet alle nummers haar op het lijf geschreven. Ik miste meermalen het volume in haar stem, dat Dinah Washington wel had. Haar podium presentatie was steengoed en het enige door haar zelf geschreven nummer “Dinah’s Blues” vond ik het hoogtepunt van haar optreden. Bijgestaan door de degelijke Lemonnier, die haar steun en toeverlaat leek te zijn tijdens dit optreden.
Tussen de bedrijven door babbelde Moses veel als uiting om haar zenuwen in bedwang te houden; zij laat weten heel blij te zijn met alle aandacht die zij van het Gentse publiek kreeg. Verlegen neemt zij na afloop een bos bloemen aan. Van deze vrouw gaan we nog heel veel horen.
Een stampvolle tent en een laaiend enthousiast publiek, dat is wat BB King voor elkaar kreeg op deze openingsavond op De Bijloke. De absolute koning van de blues sloot de avond af en bracht de sfeer er goed in.
Regelmatig knoopte hij gesprekjes aan met zijn publiek en zijn vele grappen kregen bijval. Toen hij een signaal kreeg dat de tijd nu echt op was zei hij: “My clock says it’s time but are you in for another song?” En zo hoort het ook. Een artiest van zijn grootte kan zelf bepalen wanneer hij er mee ophoudt. Zijn publiek waardeerde zijn houding door na ”The Thrill Is Gone” hem als beloning een staande ovatie te geven.
Wat mij als luisteraar vooral bijbleef, waren de vele grappen en de prettige manier waarop hij met zijn publiek omging. Dat had hij uiteraard zelf ook in de gaten want hij maakte de opmerking “Finally I control something”.
Vissen vindt hij leuk en de vele meren in België spraken tot zijn verbeelding. Het water op gaan met een boot is er bij hem niet bij. Tot hilariteit van de mensen liet hij weten niet zo goed te kunnen zwemmen als Michael Phelps of Tarzan. BB King gaf aan veel respect en liefde te hebben voor vrouwen en een afkeer van de rappers en hiphoppers die in hun muziek een hen minderwaardig neerzetten.
Het overlijden van Michael Jackson maakte weer eens duidelijk hoe vergankelijk het leven is en ook BB King liet hier zijn gedachten over gaan. Hij is 83 jaar en het ”One Foot In The Grave” was een aardige zinspeling voor een moment dat ook voor hem ooit zal komen. Maar King stelde ons gerust. Hij komt waarschijnlijk gereïncarneerd terug als paard. Voor die tijd zal hij spelen tot hij erbij neervalt.
Hopelijk kunnen wij nog lang genieten van deze rasartiest en entertainer.
