België - Nederland match op Suikerrock
Fotografie: Maurits van Hout
Zaterdag 1 augustus 2009 is een Belgisch en Nederlands onderonsje wat de programmering betreft. Twee Nederlandse groepen De Jeugd Van Tegenwoordig en Anouk sieren het programma tegen drie Belgische bands Jasper Erkens, The Black Box Revelation en Novastar. Fun Lovin’ Criminals zijn het buitenbeentje.
Met Fun Lovin’ Criminals tast Suikerrock in een vergeten hoekje van de buidel van rockbands. De band die hiphop, rap en rock combineert, is bij het grote publiek haast in de vergetelheid geraakt. Springlevend luiden zij de avond op Suikerrock in. Tam en weinig vernieuwend draaien zij hun repertoire af.
Novastar die hoge ogen gooit in Nederland en België doet het in Tienen zeer goed. Hun show is voorspelbaar en hun muziek begeleidt de ondergaande zon.
Anouk sluit deze schitterende zomeravond af. De zangeres die deze week volop in het nieuws was vanwege het opzeggen van drie van haar bandleden en het aangekondigde vertrek van toetsenist Thijs Boontjes later deze week, zorgt voor veel gespeculeer rond haar eerste optreden na deze voorvallen op Suikerrock. Grote vraag die er leeft is natuurlijk óf en met wie zij op Suikerrock podium zal staan. Anouk treedt aan met een volledige band bestaande uit Thijs Boontjes (toetsen), Martijn van Agt (gitaar), Leendert Haaksma (gitaar), beiden uit haar voormalige begeleidingsband en Glenn Gladdum (bas) uit de band van haar ex Postman.
De Haagse rockchick lijkt boos. Door die ogenschijnlijke boosheid geeft zij een opmerkelijk goede show waar de spetters van af vliegen. Het lijkt of zij haar jeugdige brutaliteit terug heeft. Jammer dat er weinig communicatie over en weer met haar publiek is. Uitsluitend de woorden “Dank je wel” rollen uit Anouk’s mond. Tienen vindt het allemaal prachtig. Zij lokt bij haar Belgische publiek een luid meezingen en gejoel uit. Anouk laat ook nu weer haar grillige gedrag zien. Onaangekondigd na het nummer “Jerusalem” loopt zij van het podium af om backstage in de bus te stappen die onmiddellijk wegrijd. Haar publiek die om een bisnummer roept laat zij vertwijfeld achter, evenals haar begeleidingsband die niet goed weet wat te doen. Geen afscheid, geen toegift voor Anouk.
