Gepassioneerde Bill Frisell en Vinicius Cantuária
Fotografie: Arkady Mitnik
Meestal zijn alle stoelen in het Bimhuis in Amsterdam bezet, maar vanavond 5 januari 2011 is er een slechts een handjevol publiek aanwezig, bestaande uit een mix van Portugese, Spaanse, Engelse en Nederlandse luisteraars. En dit is logisch, omdat jazz liefhebbers weten wat hen te wachten staat; een organische mix van twee heel verschillende en toch unieke gitaristen die op spiritueel en emotioneel vlak dicht bij elkaar liggen, Bill Frisell en Vinicius Cantuária.
Bill Frisell, een rustig en enigszins verlegen jazz gitarist en componist wiens muziek regelmatig bestempeld werd als een nieuw geluid in de gitaarmuziek, na Wes Montgomery, is bekend geworden van het principe ‘laat de melodie voortduren’ als de muziek echt een sterke betekenis heeft voor zowel de muzikant, zijn mede muzikanten en de luisteraar.
Frisell was geïnspireerd door jazz grootheden als John Scofield, Jan Garbarek, Lyle Mays, Paul Motian, David Sanborn, Fred Hersch en anderen. Zijn tweede ECM album ‘Rambler’ uit 1985, waarop hij speelde met Kenny Wheeler, Bob Stewart, Jerome Harris en Paul Motian, werd simpelweg een klein meesterwerk genoemd.
De muzikale roots van Vinicius Cantuária is afkomstig van verschillende Braziliaanse klassieke bossa nova ritmes, gecombineerd met revolutionaire Braziliaanse avant-garde poezie “Tropicalismo”. Cantuária geeft vaak toe dat, hoewel hij voornamelijk was beinvloed door de muziek van Sinatra, Jobim, Miles Davis en Bill Evans, het The Beatles waren die zijn leven hadden veranderd toen hij 12 jaar oud was.
Toen hij naar de Verenigde Staten verhuisde en in aanraking kwam met de grote diversiteit in muziekstijlen, culturen en muzikanten, werd Cantuária geïnspireerd om deze nieuwe impressies te verwerken in een mix van Spaanse en Amerikaanse composities, aangevuld met Latijnse ritmes en jazz improvisaties.
Als ik naar de muziek van deze twee grote muzikanten luister, dan voel ik dat deze samenwerking van boven voorbestemd is. Zij spelen al lange tijd samen in de wereldband van Bill Frisell, een band die Braziliaanse, Amerikaanse, Balkan en Arabische muziekstijlen met elkaar vermengd. Vanavond presenteren zij hun nieuwe album ‘Lagrimas Mexicanas’ (2010).
Cantuária leidt de meeste composities op gitaar en percussie, Frisell begeleidt rustig en voorzichtig zijn improvisaties met behoud van zijn emotionele harmonie. Aangevuld met niet obsessieve, en toch erg energieke percussie van Marivaldo Dos Santos, bekend van de Stomp show, neemt dit trio mij mee van de ene naar de andere magische klanken, van een liefdesverhaal en het percu-sjamanisme van het duo Cantuária – Marivaldo naar de open hart en ziel van de schoonheid van deze echte, innovatieve en gepassioneerde muziek.
