Hamel - Lohengrin
Label: Dox Records
‘Lohengrin’ van Wouter Hamel is zijn derde album en het lijkt erop dat hij definitief afrekent met het etiket dat hij ‘jazzy popmuziek’ maakt. Dit album is een puur popalbum. Een ander opvallend punt is dat op deze cd alleen Hamel vermeld staat. Hamel staat voor hem en zijn band en op deze wijze laat hij aan de wereld zien dat ‘Lohengrin’ een gezamenlijk product is.
Hamel heeft voor dit album de vrije hand gekregen. Vergeleken met zijn vorige werk is Hamel buiten zijn muzikale pad getreden. Pop, ballad, gospel, soul, een vleugje jazz is in de nummers te herkennen. Het laat zien dat Hamel een muzikale alleseter is die aanvoelt wat zijn luisteraars willen: luchtige luistermuziek waarmee hij op subtiele wijze de wat zwaardere teksten aankleedt. Zoals in opener “Touch The Stars”, waarbij het Hamel lukt om een toch wel zwaar op de hand liggende tekst te omhullen met een vrolijke melodie die je meeneemt naar het variété van begin 19e eeuw. De serieuze piano aan het begin gaat over naar het honkie tonk geluid van een barpiano.
“Giugiu” is een uptempo nummer waarvan het intro er voor zorgt dat ik op het puntje van mijn stoel ga zitten. Het bloed stroomt sneller door mijn aderen. Deze intro doet mij sterk denken aan “Animal” van Neon Trees. Is de rest van Giugiu net zo spannend? Spannend niet, wel onbezorgd doordat Hamel ook hier weer een luchtig sausje overheen giet en een leuke aanvulling is zangeres Lucinda Belle. En net als bij Giugiu hoor ik bij meerdere songs heel even iets herkenbaars wat Hamel ombuigt tot naar zijn eigen stijl.
De piano en de blazers treden op Lohengrin op de voorgrond. In “Skimming The Skies” wordt Wouter alleen begeleid door het New Trombone Collective. De sfeer die het oproept is puur en sereen. Hamel heeft ook samenwerking gezocht met een aantal strijkers van het Concertgebouw Orkest. Dit geeft een klassiek tintje aan de popnummers. In “Rue Damremont” heeft het samenspel tussen piano en strijkers iets magistraals. Het maakt me enthousiast om Hamel met een volledig Concertgebouw Orkest live te horen.
Aan het einde van Lohengrin haalt Hamel uit met de gospel song “Little Boy Lost”. Dit gevarieerde album is zeker verrassend en geschikt voor een breed publiek. Ik weet zeker dat Wouter Hamel met ‘Lohengrin’ wederom een succesvol album aflevert in Nederland én in Azië.
