Het Crossing Border Festival ademt folkmuziek
Fotografie: Maurits van Hout
Dichters, muzikanten, verhalenschrijvers, journalisten, fotografen en kunstenaars schitterden van 18 tot 22 november 2009 weer op de vele podia van het Crossing Border Festival in Den Haag. Nieuw dit jaar is de eerste Crossing Border Antwerpen dat op 22 november 2009 in de Arenbergschouwburg in Antwerpen plaatsvond. Op 20 en 21 november 2009 maakte ik een rondje langs de zalen in het Toneelkwartier in het Den Haag.
Er was dit jaar flink bezuinigd en een aantal posten werden geschrapt. Zo was er geen photostreaming meer, traden veel Belgische schrijvers en muzikanten op en waren er opvallend weinig grote namen. Daarvoor in de plaats was er wel een uitwisseling van artiesten en bands met het Amerikaanse SXSW Festival wat een grote hoeveelheid folkbands opleverde. Was vorig jaar de baard en het geruite overhemd ‘in de mode’; dit jaar floreerde de ‘landloperlook’ dat wil zeggen: bakkebaarden en snorren met 
bretels en hippie kledij.
The Low Anthem is zo’n band die dit jaar op het SXSW Festival gepresenteerd werd. De band kreeg op 20 november 2009 het hoofdpodium van de Koninklijke Schouwburg toegewezen. Naar mijn mening onterecht en zag ik op deze plek liever Natalie Merchant. Maar The Low Anthem heeft een aantal prachtige liedjes die mij de koude rillingen bezorgden. Eén daarvan was ”Charlie Darwin” een liedje zo puur als netgevallen sneeuw.
Zoals ieder jaar staan er artiesten in een te kleine zaal geprogrammeerd. Op mijn Crossing Border verlanglijstje stond de naam Natalie Merchant bovenaan te pronken. En net als ik hadden vele bezoekers haar willen zien. Helaas was het onmogelijk om ook maar enigszins in de buurt van de zaal te komen. Merchant trad op in één van de kleinste zalen van de Koninklijke Schouwburg en daardoor stelde de organisatie heel wat publiek teleur.
De vrijdagavond sloot ik af met Laura Marling. Piepjong is ze, maar met haar (b)roze (harige) verschijning en fabuleuze stem waarmee zij zelfgeschreven tere liedjes zingt, hangen zowel jong als oud aan haar lippen.
Voor mij was het zaterdag 21 november 2009 zoeken naar het muzikale hoogtepunt van de avond. Voordat ik mij in het muzikale geweld stortte, wipte ik eerst eens binnen bij schrijfster Marion Bloem. Voor een kleine 10 man vertelde zij over haar nieuwe boek ” Vervlochten grenzen”. In dit boek verhaalt zij alweer over de derde generatie Indische-Nederlanders. Bloem is de kenner bij uitstek als het gaat om de ontwikkeling van de Indische-Nederlander. Met haar nieuwe boek concludeert zij dat de Indische-Nederlander niet is verdwenen, maar is veranderd.
Zoals ik verwachtte koos het grote publiek massaal voor Patrick Watson en Monsters Of Folk. Ik doe The Decemberists aan. Een goede keuze blijkt achteraf. The Decemberists toeren voor het allerlaatst met hun show ‘The Hazards of Love’. Daarna vetrekken zij weer naar de States om zich op nieuw materiaal te werpen. Exclusief voor Crossing Border spelen zij het gehele album. Rock folk zo kun je de muziek van The Decemberists 
omschrijven. Vleugjes folk gecombineerd met rockgitaren, twee dansende en zingende vrouwen die bij vlagen aan hippies deden denken, de accordeon met de toetsen herrinnerden weer aan het platteland. In geniale nummers van zo’n 12 minuten kwamen de verschillende stijlen bijeen. Frontman Colin Meloy ging volledig op in zijn performance evenals zijn publiek. The Decemberists behoorden tot de hoogtepunten van deze editie van het Crossing Border Festival.
Ondanks dat ook het Crossing Border Festival met de economische recessie te kampen had en tussen de extreem vele folkbands concludeerde ik dat ik als bezoeker met een beetje puzzelen deze twee dagen plezierig in kon vullen.
