Femuz

Zaterdag 18 juli 2009 stond Gent Jazz in het teken van de nostalgie. Drie decennia aan muziek passeerden de revue met Joe Jackson en Marianne Faithfull. Eigenlijk vier, want de jonge Kartasan gaf de aftrap. Kartasan was de enige die nog een beetje aan jazz deed denken vanavond.

Joe Jackson was de belichaming van zijn tijd. Je hield van hem of je verafschuwde hem. Hij schreef niet alleen over de lichte materie des levens; ook politieke en zwaar op de hand liggende onderwerpen schuwde hij niet. Zijn rauwe stem is zijn herkenbaarheid. Wie van zijn muziek hield, werd doorgaans als alternatief beschouwd en schurkte zo’n beetje tegen de new wave aan. Eind jaren ‘70, begin jaren ‘80 waren roerige tijden in Nederland. Ban de Bom, vredesdemonstratie, relletjes rond kraakpanden en ver doorgevoerde vrouwenemancipatie was het tijdsbeeld waarin Joe Jackson het hoogtepunt van zijn carrière kende.

In Gent trad hij op met het Joe Jackson Trio. Naast hemzelf bestaat het trio uit Graham Maby en Dave Houghton, beiden maten uit zijn vroegere Joe Jackson Band. Zoals hij zelf zei, werd het een mix van oude hits en enkele nummers van zijn laatste album ‘Rain’ die in 2008 uitkwam.

Jackson opende solo met ”Hometown” en zijn mooie pianospel. Vervolgens vlogen de hits mij om de oren. En zoals zovele artiesten uit Jackson’s periode had hij ook een nummer in een nieuw jasje gestoken. Van het toentertijd rauw klinkende “Fools In Love” waren de scherpe randjes muzikaal gepolijst. Er was een drumbeat onder gezet, dat werd versierd met oriëntaalse klanken. Het werd er niet mooier op. “Solo” (So Low) van zijn album ‘Rain’ liet zijn publiek niet onberoerd.    

Marianne Faithfull zette de jaren ‘60 en ‘70 in het zonnetje. Ook deze jaren waren maatschappelijk zeer bewogen jaren. Dit is duidelijk terug te horen in de keuze van haar liedjes. De zangeres is kampioene in het vertolken van andermans songs. Zo ook vanavond. De onzekere opening met Dolly Parton’s “Down From Dover” deed mij huiveren voor de rest van de avond. Faithfull is met een uitgebreid orkest naar Gent gekomen. Haar onmiskenbare snerpende stem kwam jammer genoeg niet altijd boven de muziek uit. Maar voor haar leeftijd klinkt zij nog steeds als dat stoute meisje uit vervlogen tijden. Met een diepe warme stem en op gracieuze wijze met minimale bewegingen vertolkte zij liedjes als “Salvation” van Black Rebel Motorcycle Club en “Sister Morphine”. En met Randy Newman’s “In Germany Before The War” wist zij een jaren dertig club sfeer neer te zetten à la Marlene Dietrich.

Faithfull trakteerde Gent op een verrassing. Samen met goede vriend Joe Jackson trad zij eenmalig op en zongen “Don’t Forget Me”. Een duet dat niet snel vergeten zal worden en waarschijnlijk niet meer voor zal komen. Faithfull en Jackson kregen een welverdiend applaus.

www.gentjazz.com