Jubeleditie voor The Hague Jazz Festival
Fotografie: Maurits van Hout
De jazz is definitief terug in Den Haag. Eigenlijk is de jazz hier nooit weggeweest. Ruud Wijkniet, directeur van The Hague Jazz Festival, heeft onmiddellijk nadat bekend werd dat het North Sea Jazz Festival uit de residentie vetrok met een aantal anderen The Hague Jazz Festival in het leven geroepen. 2010 is het jubileum jaar voor The Hague Jazz, het snelst groeiende festival in Europa. De vijfde editie is tot nu toe de succesvolste van alle eerdere edities. Op 11 en 12 juni 2010 is het weer bal in het World Forum in Den Haag.
Vrijdag 11 juni 2010 bezoeken zo’n 1100 mensen The Hague Jazz Festival. Vanavond staat er veel jazz op het programma in tegenstelling tot zaterdag 12 juni 2010. Ook is het de dag van veel Nederlandse jazz namen als Trijntje Oosterhuis, Candy Dulfer en Wouter Hamel.
The Hague Jazz op vrijdag
Ondanks zijn hoge leeftijd, 87 jaar, ontbreekt ook Toots Thielemans niet op deze jubileumeditie. De master op de mondharmonica is een jaarlijks terugkerende gast op The Hague Jazz en net zoals in België gebruikelijk is, ontvangen zijn toeschouwers hem met een ovationeel applaus. En die eer komt hem zeker toe.
Het blijft heerlijk om Randy Weston met zijn band aan het werk te zien. Zijn publiek zit gezellig voor het podium op de grond en dan is het smullen om vooral naar bassist Alex Blake en percussionist Neil Clarke te kijken. Slip, slap gaan Blake’s vingers vliegensvlug over de snaren. Hij scat met zijn contrabas. De Afrikaanse drums van Clarke doen even terugdenken aan de opening van het WK voetbal in Zuid-Afrika, eerder op de dag. Randy Weston’s African Rhythms Trio zouden niets misstaan als openingsact van dit toernooi.
Een must see vanavond is het optreden van Wayne Shorter met zijn Quartet. De man improviseert er op los met zijn saxofoon en speelt één nummer. De drummer schuifelt met zijn kwastjes in een sloom tempo over zijn trom en maakt vuurwerk met zijn stokken. Shorter speelt geen melodieus rechtlijnig stuk, maar is onvoorspelbaar: hij neemt je mee in een wereld van melancholie, achtervolging en liefde.
Een heel ander soort percussie is dat van Chucho Valdés & The Afro Cuban Messengers. Een Afrikaans ritme gemixt met Zuid-Amerikaans temperament luidt ruim een uur lang dans plezier in. De drums roepen lokken veel bezoekers naar de A-Train voor de samba. Even helemaal ontspannen tijdens deze Zumba workout.
The Hague Jazz op zaterdag
Zaterdag 12 juni 2010 komen naast jazz ook andere muziekstijlen aan bod. Een uitverkochte avond zorgt op een aantal plaatsen in het World Forum Theater voor ellebogenwerk en wachtrijen. Als verslaggever valt het dan niet mee om je werk te doen. Het lijstje met geplande concerten om over te schrijven kun je weggooien en voor lief nemen waar je wel binnenkomt.
Wende ontpopt zich tijdens The Hague Jazz als een waar podiumbeest waar de spetters er van af vliegen. Haar popen disco nummers passen haar minder, maar met haar Engelstalige kleinkunstlied “Yes We Can” laat zij live een diepe indruk achter. Dit genre zit haar als gegoten.
Courtney Pine is wel een naam van mijn lijstje. De saxofonist stond voor het laatst in het World Forum Theater tijdens het North Sea Jazz Festival. Na zijn concert werd hem toen gezegd dat hij hier nooit meer zal staan. Blijkbaar is zijn interpretatie van de jazz toch niet zo tegenvallend als toentertijd werd gedacht, want The Hague Jazz durft het wel met hem aan.
Uit Pine’s saxofoon komen in heel korte tijd ontelbaar veel noten. Het duizelt, maar geleidelijk aan vind je als luisteraar de weg in deze notenbrij. Pine eist de volledige aandacht op met zijn spel. Daardoor kunnen zijn mede muzikanten zich niet van hun beste kant laten zien. Pine’s show is opwindend en met een grote dosis energie en dito longinhoud gaat hij met zijn saxofoon te keer. De spetters vliegen je letterlijk om de oren.
Afsluiter van de avond is een optreden van Rodger Hodgson met zijn nieuwe band. Helaas geen oude leden van Supertramp, wel veel liedjes van deze band. Hij was immers zanger én tekstschrijver van de band geweest. Het is genieten en luid meezingen met de hits als: “Take The Long Way Home”, “Give A Little Bit”, “Hide In A Shell”, “Lovers In The Wind”, “Breakfast In America” en natuurlijk “The Logical Song”. 
In oktober komt Supertramp naar Nederland. Vooralsnog zonder Rodger Hodgson. Eigenlijk een onmisbare schakel voor de ware Supertramp sound.
Niemand kan meer ontkomen aan The Hague Jazz Festival. The Hague Jazz heeft een vaste plek veroverd binnen de internationale jazzfestivals en is en goede concurrent van het North Sea Jazz Festival. Maar dan kleiner en gezelliger.
