Laat je verrassen op het Jazz & Sounds Festival
Fotografie: Maurits van Hout
Jazzstad Gent presenteerde van 22 t/m 28 maart 2010 haar jongste telg van jazzfestivals die deze stad rijk is. Op Jazz & Sounds gebeuren wonderlijke dingen. Jazz gaat hand in hand met poëzie, klassiek, theater, debatten, films en experimenten. Het festival speelt zich gedurende deze periode op drie locaties af: de Hogeschool van Gent, de Vooruit en De Bijloke. Op 25 maart 2010 neem ik een kijkje op dit festival in de Vooruit in Gent.
De opener van de avond is het trio Remco Campert, Jules Deelder en Ben Sluijs. Zij brengen jazz & poëzie. De inleidende saxofoon van Sluijs geeft het ritme en de staccato van de komende lezingen aan. Campert treedt naar voren; op de achtergrond wacht Deelder stoïcijns zijn beurt af.
Campert begint meteen met een voltreffer. Een verhalend gedicht ver de trompettist Chat Baker die op tragische wijze om het leven is gekomen in Amsterdam. Hij viel uit het raam. Maar Campert’s verhaal is allerminst tragisch. Het blijkt een groot feest te zijn in zijn hemel. Alle jazzgrootheden hebben lang gewacht op de komst van Baker.
Deelder focust zich op zijn dichtwerk dat met jazz te maken heeft. Het verloopt stroef en gekunsteld. Hij komt pas los als hij dit thema los laat en kris kras door zijn werk gaat. Hiermee krijgt hij de lachers op zijn hand. En net als in een sprookje waar de olifant het verhaaltje uitblaast, begeleidt Sluijs ons met zijn tedere saxofoon spel naar het einde van deze voorstelling.
Eénmaal gezeten in de zaal waar bovengenoemd trio optreedt, is het onmogelijk om weg te komen. En dat is jammer, want in een andere zaal speet Colin Stetson. De man die op een mega toeter speelt. De kenners en liefhebbers zullen mij deze omschrijving zeker kwalijk nemen. Dit is bedoeld om aan te geven dat het niet gemakkelijk is om een dergelijk instrument te bespelen. En hij doet het meesterlijk. Om een indruk te krijgen wat ik bedoel en om Stetson een volgende keer uitgebreid te beluisteren in ieder geval een foto van Stetson met zijn saxofoon.
Van heel andere koek is het duo Erik Truffaz en Malcolm Braff. De klassiek geschoolde Braff heeft zich op piano experimenten en improvisaties geworpen. Truffaz hanteert de trompet die hij verrijkt met elektronische geluiden. Tijdens dit concert komt het samenspel van de heren niet goed uit de verf en gaat Braff met wel heel experimentele loopjes aan Truffaz voorbij. Te veel van het goede en lastig om er als luisteraar in te komen. Maar “Manon” van Serge Gainsbourg is weer wel een mooi eerbetoon, zij het ook dit keer te lang gerekt.
Gezien de diversiteit in de programmering smaakt Jazz & Sounds zeker naar meer.
