Lee Fields & The Expressions zijn meesters in de liefde
Fotografie: David Vogel
Op 18 Februari 2011 staat Tivoli in Utrecht bol van de old skool soul: Lee Fields en The Expressions en Charles Bradley en The Menahan Street Band. Fields bezingt de liefde in al haar facetten en Bradley het leven.
Nadat Bradley het publiek heeft opgewarmd schuift Lee Fields het podium op en de band die er als stond, wordt ter plekke omgedoopt tot The Expressions. Deze begeleidingsband The Menahan Street Band / The Expressions verdient een eervolle vermelding. De funk spat uit hun instrumenten en zorgt voor de crème op het geluid van beide heren.
Een grotere tegenstelling met Bradley is niet mogelijk. Fields heeft de nodige ervaring en zijn sound klinkt gepolijster, evenals zijn voorkomen en zijn gecontroleerde bewegingen. Hij is een charmante verschijning die met zoete soul en funk zijn publiek bespeelt en Tivoli onderdompelt in een broeierige sfeer.
De show van Fields is als een koektrommel. Voor ieder zit er wel iets bij, teksten variërend van liefdesverdriet tot ware liefde. Zo na Valentijnsdag gaat het deinende ritme van ”Ladies” met hier en daar lekkere uithalen van de blazersectie en bijna rappend gezongen door Fields, er als koek in. Daar staat weer een rauwere ”Honey Dove” tegenover. Het gekweel bij “My World Is Empty Without You” doet aan de tv-serie Mash en zwijmelen op schoolfeestjes denken. Het wordt nergens zwaar, het blijft luchtig en frivool.
Toch weet Fields met een heel nieuw nummer, die hij in Tivoli voor het eerst laat horen, een gevoelige snaar te raken. Teder en warm zingt hij de soulbalad “Could Have Been”, slechts begeleidt door een gitarist. Het publiek valt stil en geniet van zijn mooie stem. Met ”Sunny” van Bobby Hebb laat Fields wederom horen dat hij een eigen stijl heeft en wordt dit soulfeestje al meezingend afgesloten.
