Nostalgie met The Temptations & The Four Tops

Fotografie: Maurits van Hout

Concert The Temptations in de Heineken Music Hall in AmsterdamOp 2 april 2010 ga ik in de Heineken Music Hall in Amsterdam een avondje terug in de tijd met twee Motown bands: The Temptations en The Four Tops. Beide bands zorgen voor een revival van de old skool soul. Een 24-koppig orkest verzorgt de muzikale omlijsting wat de show extra cachet geeft. 

In de jaren ‘60 waren The Temptations samen met The Supremes de hitmachines van Motown. Door de jaren heen wisselden The Temptations vaak van bandbezetting. Anno 2010 bestaan The Temptations uit Otis Williams (het enige nog levende originele bandlid vanaf 1961), Bruce Williamson, Ron Tyson, Joe Herndon en Terry Weeks.

In kleurige gele broeken met scherpe plooi en rode jassen zetten The Temptations hun hitmachine aan, te beginnen bij “How Sweet It Is”. De mannen zijn niet altijd zuiver bij stem, maar hun danspasjes lopen gesmeerd. Bij “My Girl” komen zij goed los en staat het publiek luid zingend op de stoelen en is het groot feest in de uitverkochte zaal.

Na de pauze is het de beurt aan The Four Tops. In tegenstelling tot The Temptations kenden The Four Tops 44 jaar lang dezelfde bandbezetting. Ook bij hen kent de huidige bezetting nog slechts één origineel bandlid te weten Abdul “Duke” Fakir, Roquel Payton (zoon van overleden bandlid Lawrence Payton), Theo Peoples en Ronnie McNeir.

Concert The Four Tops in de Heineken Music Hall in AmsterdamEen goede zet om te starten met meezinger “Loco In Acapulco” om vervolgens met “Baby I Need Your Lovin” naar het sixties Motown geluid over te stappen. Halverwege eren de heren de drie overleden Four Tops helden. Hoe gemeend is het traantje dat de zanger aan het eind van het nummer wegpinkt? Vervolgens zet Raquel Payton het “Dance with My Father” in als eerbetoon aan zijn vader en roept hij zijn broer erbij, maar dit onderonsje is niet ontroerend, eerder beschamend, omdat de broer niet gezegend is met zo’n goede stem als Raquel. The Four Tops eindigen met de meezingers “I’ll Be There” en “I Can’t Help Myself” (Sugar Pie Honey Bunch)”.

Zowel The Temptations als The Four Tops brengen een vervlogen tijd weer tot leven met de vele hits, de danspasjes en de leadzang dat wordt nagezongen door de overige bandleden. The Temptations lijken in hun sound en bewegingen authentieker dan The Four Tops. The Four Tops zijn een tributeband geworden waar R&B overheerst  in plaats van de Motown sound. Maar het belangrijkste is, dat hun optredens voor een gezellig avondje uit zorgen. En dat is precies de bedoeling van deze show.

Leave a Reply