Lost Boy A.K.A Jim Kerr doet Simple Minds tijden herleven
Fotografie: Maurits van Hout
Mijn gedachtes hadden me weer een loer gedraaid. Ik kon het niet erger mis hebben toen ik een beetje lacherig dacht dat Jim Kerr’s solo project Lost Boy wel eens een avond zou worden waarbij ik gevoelens van medelijden zou kunnen krijgen en uitspraken doe zoals “ach gut, wat aandoenlijk…”.
Nee, die gevoelens werden op harde wijze uit mijn lijf gerukt toen Jim Kerr op 19 oktober 2010 in een goed gevulde Tivoli de Helling in Utrecht liet zien, dat hij nog altijd zeer bevlogen met zijn typische mimiek, een sound kan neerzetten, die net zo aanstekelijk is als ten tijde van de Simple Minds. Want daar leek het ‘t meeste op, die begin jaren 80 van “New Gold Dream” en “Sons and Fascination”.
Met als achtergrond zangeres Sarah Brown en toetsenist Simon Hayward was de bezetting minimalistisch. Geen gitaren, geen drums, alleen keyboards en samples. De loops en beats die door de zaal werden geslingerd, waren zeker niet minimalistisch, maar wel erg aanstekelijk en door de ontspannen wijze waarop Kerr contact maakte met zijn publiek, zat de goede sfeer er al snel in.
Voor de wat ouderen onder ons was het regelmatig een déjà vu beleving. Ritmes en beats uit voorbije New Wave jaren zorgden ervoor dat de fotograaf naast mij en ik elkaar regelmatig aankeken en elke keer kwam er een naam uit die mooie tijd naar boven. Een feest van herkenning! Nummers als “Refugee” en “Remember Asia” leken nog het meest op de sound van de Simple Minds, niet erg vernieuwend, maar dat is ook geen must.
De 50-jarige Kerr had er overduidelijk plezier in en liet zich graag aanraken door degenen die voor het podium stonden. Zijn karakteristieke dansjes en incidentele dissonante uithalen, hadden niet meer de schwung van voorheen, maar zijn enthousiasme is er echter niet minder om.
Schokkend in positieve zin was de solo bijdrage van Sarah Brown. Kerr verliet gepast het podium, omdat hij al wist wat er komen ging en wilde niet in de weg staan. Brown heeft een power, volume en zangkwaliteiten die mij deden sidderen en ik durf hier te zeggen dat zij de beste zangeres is die ik dit jaar voorbij heb zien komen, werkelijk fenomenaal! Ik heb Kerr’s laatste album zojuist besteld en heb al die oude Simple Minds elpee’s na 2 decennia uit de kast getrokken, opgepoetst en alsnog grijsgedraaid.
