Mogwai: “Er is geen echte leider in de band, geen prima donna gedrag”
Foto: Steve Gullick
Mogwai, de in 1995 opgerichte Schotse postrock band is al jaren op eenzame hoogte in de alternatieve muziek scène. Met het uitbrengen van alweer het zevende studioalbum ‘Hardcore Will Never Die, But You Will’ bewijst de band wederom hun kracht. In het Backstage Hotel in Amsterdam sprak ik op 6 december 2010 met de gitaristen van de band, Stuart Braithwaite en John Cummings.
Wie is de bedenker van de albumtitel ‘Hardcore Will Never Die, But You Will’?
Stuart: We vonden het best moeilijk een nieuwe titel te bedenken. We hadden allerlei slechte namen, waarvan de slechtste waarschijnlijk ‘Mega Album 7’ was, het klinkt verschrikkelijk.
John: Inderdaad verschrikkelijk. Maar het is eigenlijk wel een leuk verhaal hoe we aan de titel zijn gekomen. Een vriend van ons was in een winkeltje waar de eigenaar weigerde een jong gastje een fles wijn te verkopen, omdat hij te jong was. Hij liep boos weg en begon met stenen te gooien, terwijl hij “Hardcore will never die, but you will”, schreeuwde. Hij vertelde het ons en iedereen vond het te gek.
Hoe gaat de band te werk bij het schrijven en produceren van een album?
John: Iedereen, behalve Martin (red. Martin Bulloch, drummer), begint gewoon te schrijven en dan komen we met de ideeën bij elkaar en gaan we de repetitieruimte in.
Stuart: Alleen dit keer ging het iets anders. John woont tegenwoordig in New York en Barry (red. Burns, toetsenist) in Berlijn, waardoor we via e-mail elkaar mp3’s met ideeën stuurden, wat het allemaal wat gecompliceerder maakte. Gelukkig hebben we internet. Maar uiteindelijk kom je bij elkaar en ga je repeteren zoals altijd, waarbij de nummers vorm krijgen.
Heeft die afstand invloed gehad op de nummers?
Stuart: Misschien wel. Het is in ieder geval een meer divers album geworden. Maar misschien heeft ervaring en ieders ontwikkeling als songwriter daar meer invloed op. Eigenlijk heb ik geen idee, maar we vinden het nog steeds heerlijk om samen muziek te maken.
Op ‘Hardcore Will Never Die, But You Will’ staan tien nummers met wederom prachtige namen. Bepalen jullie samen welke nummers uiteindelijk op het album komen?
John: Altijd! Gelukkig bestaan we uit vijf bandleden. Alles gaat democratisch en discussies zijn er eigenlijk niet zo veel. Er is geen echte leider in de band, geen prima donna gedrag.
Stuart: We hadden ongeveer twintig nummers waarvan we er zestien hebben opgenomen, omdat we ze goed genoeg vonden. En we waren ons ervan bewust dat het album voor ons, en niet alleen voor ons, vernieuwend moest zijn, tenminste enkele nummers. De verwachtingen van een nieuw Mogwai-album zijn hoog, waardoor je je inhoudelijk toch meer druk maakt. Iets waar we in de beginjaren niet mee bezig waren.
Tien songs hebben het album gehaald?
Stuart: Tja je moet kiezen. Wie weet komen de anderen ooit nog op een EP-tje. Maar we zijn blij over het resultaat.
Er zijn weer opvallende namen van nummers op ‘Hardcore Will Never Die, But You Will’, waaronder “George Square Thatcher Death Party” en “You’re Lionel Richie”. Is de muziek geschreven met de namen of onderwerpen in gedachten?
John: Oh nee, namen worden altijd later bedacht. We vertellen niet echt een verhaal met onze muziek. Eigenlijk gaat het dus nergens over, het is gewoon muziek.
Stuart: Natuurlijk roept de muziek wel herinneringen op, over wat er speelde in de tijd dat we de muziek maakten, maar dat is persoonlijk. Voor ieder van ons anders. De luisteraar mag zijn eigen verhaal maken. En soms is het gewoon iets grappigs zoals bij “You’re Lionel Richie”. Op het vliegveld kwam ik iemand tegen die sprekend op Lionel Richie leek en ik zei toen tegen hem: Hey, you’re Lionel Richie, en dat onthoud je dan. Volgens mij was hij het echt haha!
Hardcore komt uit op jullie eigen label, Rock Action. Wat is de reden daarvoor?
Stuart: Het is soms een nachtmerrie, haha, maar we zijn veel meer gefocust om geen fouten te maken. We hebben de volledige controle. En natuurlijk helpt het dat we al jaren in het vak zitten. We weten hoe we een album op de markt moeten zetten.
John: Elke band zou het moeten doen. Natuurlijk is het ook prettig dat niet al je verdiende geld terugvloeit naar een platenmaatschappij.
Bij het uitbrengen van een nieuw album hoort natuurlijk een nieuwe tour. Het valt me op dat er dit jaar maar één concert is in Nederland, 15 maart in Paradiso in Amsterdam, waarom?
Stuart: Het is een feit dat we nog steeds niet erg bekend zijn in Nederland in vergelijking met bijvoorbeeld Frankrijk. We hoeven echt niet in volle stadions te spelen, maar het zou leuk zijn als we iets meer publiek zouden bereiken. Als het blijft zoals het nu is, zijn we ook erg tevreden. Meestal als mensen ons leren kennen bij live concerten blijven ze ook, omdat onze concerten geweldig zijn haha.
De tijd vliegt om, nog een laatste vraag. Wat is jullie eigen favoriete Mogwai-album?
Stuart: ‘Happy Songs For Happy People’ of ‘Come On Die Young’.
John: Hè, ‘Hardcore Will Never Die’ natuurlijk.
Stuart: O ja natuurlijk, ‘Hardcore Will Never Die’ haha.
