Suikerrock formule leidt tot record aantal bezoekers
Fotografie: Maurits van Hout
De laatste dag van Suikerrock, 2 augustus 2009, is zoals gewoonlijk familiedag met veel kids voor het podium. Zowel Natalia als Clousseau ontbreken ook vandaag niet op Suikerrock. Beiden zijn immens populair bij onze Zuiderburen. De Nederlanders kennen Natalia niet en hebben Clousseau zo’n 20 jaar geleden al uit het oog verloren. De gebroeders Wouters en band kunnen ook nu weer hit na hit uit de mouwen schudden en als Koen Wouters zijn T-shirt omhoog trekt, waardoor zijn buik ontbloot wordt, hoor ik een menigte gillende meiden achter mij, die bij dit tafereel zwijmelen. Ik verbaas mij hierover want zou Koen in Nederland niet eens (met en zonder kleding) aan op straat herkend worden.
De hoofdact is Status Quo. De heren vinden het gepast om ontruiming van front- en backstage te eisen zodat zij onopvallend het podium op kunnen schuifelen. De mannen op leeftijd brengen weinig nieuws en teren op hits van weleer. Het monotone gitaargeweld dat niet al te moeilijk te volgen is, doet menig mannenhart op Suikerrock overslaan. Nu geen lange haren meer en headbangend met vrienden voor het podium, nee kalend met vrouwlief aan de arm luisterend naar “I’m A Wonderer”.
Met Suikerrock zit je altijd goed om nog eens te genieten van een hitscorende band uit het verleden. Dit jaar is het Status Quo, vorig jaar was het Deep Purple. Zou het niet eens tijd worden voor vernieuwing? Moeten de jongeren niet meer aan hun trekken komen met bands als The Killers of The Kooks voordat het festival bestempeld wordt als een Classic Rock festival? Persoonlijk vind ik van wel, maar uit de bezoekersaantallen blijkt het tegendeel. Suikerrock heeft dit jaar een record bereikt met 125.000 bezoekers wat de Suikerrockformule tot een succesformule maakt.
