Femuz

Fotografie: Maurits van Hout

Het was een bijzondere avond 17 december 2010. Ondanks alle waarschuwingen voor ellenlange files en treinen die niet rijden, besluit ik toch naar het optreden van The Drums in de Melkweg in Amsterdam te gaan. Stapvoets over de snelweg en Amsterdam werkelijk binnenglibberend, lukt het me uiteindelijk om op de plaats van bestemming te komen. De zaal is voornamelijk gevuld met “locals”.

Patrick Cleandenim opent de avond. Meisjes naast mij roepen: “Getver, dat is de engste vent die ik ooit op een podium zag”. Zijn voorkomen: helemaal in het zwart gekleed, een grote hoed op en met een wit geschminkt gezicht met rode randen om de ogen. Maar zijn muziek is dat niet. Patrick Cleandenim is een mix tussen Marc Almond (manier van zingen) en Boy George (verschijning) en zijn liedjes zijn melodramatisch wat tekst en performance betreft.

Tijd voor The Drums, een band uit New York, bekend van de bescheiden hits “Best Friend” en “Let’s Go Surfing”.

The Drums brengen je terug naar oude tijden; een gitaarband met een knipoog naar New Wave. Zo ook het theatrale gedrag van zanger Jonathan Pierce, die bij vlagen lijkt op The Cure. De setting, een paar lampen aan de zijkant op statief en verder niks, past hier bij. Maar het publiek is niet erg enthousiast. Dat kan ik me wel voorstellen, want muzikaal mis ik de variatie en krijgen The Drums mijn aandacht niet te pakken. Ik ga met gemengde gevoelens naar huis, glibberend door de straten van Amsterdam.

www.thedrums.com