Train, terug als nooit tevoren
Foto: persfoto van Train
Op 10 mei 2010 stond Train in The Max in een uitverkochte Melkweg in Amsterdam. Hun publiek was een mooie mengeling van leeftijden; het varieerde van gillende tieners naar mensen in de dertig. Poppige rocknummers trekken alle leeftijden aan, zo bleek maar weer.
De drummer Scott Underwood, de gitarist Jimmy Stafford en de zanger Patrick Monahan braken in 2000 door met het liedje “Drops of Jupiter” onder de bandnaam Train. De toetsenist Brandon Bush en de basgitarist Johnny Colt zjn aan het huidige Trian toegevoegd. Met deze bezetting heeft de band tien jaar later wederom een wereldwijde hit met “Hey, Soul Sister” van het album ‘Save Me, San Francisco’.
Wat velen niet weten, is dat Train tussen de hits ”Drops Of Jupiter” en “Hey, Soul Sister” nog twee albums heeft gemaakt en in 2006 voor drie jaar uit elkaar is geweest. Tijdens het concert zei zanger Monahan dat het hen speet en dat ze het de wereld niet meer aan zullen doen om zo lang niets meer van zich te laten horen.
Monahan trok tijdens het concert duidelijk alle aandacht en hij zorgde ervoor dat het publiek in beweging bleef. Om de drie nummers vroeg hij iets: of er mensen op het publiek kwamen als achtergrondkoortje, of hij mocht crowdsurfen, of wij allemaal ons mobieltje in de lucht wilden houden zodat hij een foto ervan kon maken (die dezelfde avond nog op Twitter verscheen). Op deze manier betrok hij hun publiek erbij en gaf hij zijn energie over. De rest van de band was een goede ondersteuning, maar zij hielpen niet om het concert groots te maken zoals Monahan deed.
Na eerst het gehele nieuwe album gespeeld te hebben, sloot Train hun concert af met hun laatste wereldwijde hit. Pas na veel applaus en gejuich kwamen ze terug met een toegift bestaande uit: “Drops of Jupiter” en het publiek mocht hun allerlaatste nummer kiezen. De keuze was een nummer van Britney Spears of van Van Halen. “Toxic” van Britney Spears werd de afsluiter; toch meer tieners in het publiek dan verwacht.
