Femuz

Fotografie: Maurits van Hout

Vanavond is een avond van onvervuld verlangen. Yasmin Levy bezingt op 21 februari 2010 dit verlangen en het verdriet van de Sefardische Joden.

Voor de niet ingewijden onder ons volgt eerst een korte geschiedenisles. In Spanje leefden de Spaanse Joden. Zij werden in 1492 verbannen en trokken naar het Byzantijnse Rijk alwaar zij zich verspreiden over Noord-Afrika, het Middellandse Zeegebied en het Midden-Oosten. Deze Spaanse Joden hadden hun eigen taal, het Ladino, een mengeling van Spaans en Hebreeuws.

Opgegroeid met het Ladino repertoire van de Sefardische Joden in Israël, kan Yasmin Levy met recht de leading lady in dit genre genoemd worden. Op 21-jaige leeftijd trad zij voor het eerst op tijdens een concert van haar moeder. Haar liederen zijn zoals het Ladino een versmelting van culturen. Flamenco, Joodse en Arabische klanken wisselen elkaar af.

Het Ladino is een taal dat in de toekomst zal uitsterven, omdat op dit moment nog maar enkelen, die de 70 gepasseerd zijn, deze taal kennen. Yasmin Levy wil met haar liedjes het Ladino levendig houden en de verhalen al zingend doorvertellen. Regelmatig deelt zij het wel en wee van de personages uit de liedteksten met haar publiek. En dat is heel fijn, omdat ik als toeschouwer volledig kan meeleven en opgaan in Levy’s zang en dans.

Levy opent solo en meteen wordt het mij duidelijk dat dit een avond gaat worden met veel gevoelige momenten, want de liedjes hebben vaak een dramatische afloop en gaan over liefde en het verlangen naar de Sefardische gemeenschap. Muzikaal omlijst Levy haar teksten met een stem die doet meevoelen met het hoofdpersonage uit het verhaal. Soms weer meeslepend, dan weer boos of vrolijk. Uithalen die doen verstillen; zwierige bewegingen met haar zwarte jurk die doen verleiden.

Ook de begeleidingsband van Levy is multicultureel samengesteld. Echtgenoot en percussionist Ishay Amir, de Armeense fluitist/klarinettist Vardan Hovanissian, de Schotse gitarist Cuffy Cuthbertson, de Indiase gitarist Mikky Muki en de Engelse bassist Tim Fairhall. In Tivoli laat Levy voornamelijk werk van haar laatste album ‘Sentir’ horen.

Een serieus moment is het duet met haar overleden vader Yitzhak Levy die op een opname uit de jaren 60 te horen is. Haar was uitvoerder van Ladino muziek en deed er ook onderzoek naar. Samen met haar vader zingt zij op sentimentele wijze “Una Pastora”.

Ondanks de vaak droevige teksten met fatale afloop, zijn er ook vrolijke stukken met Arabische Zuid-Amerikaanse ritmes zoals ”Jaco” en  ”EL Amor Contigo” en haar vertolking van Cohen’s “Hallelujah”, die uitermate vrolijk klinken. Stukken waar Levy zelfs aanmaant om op te dansen en de toeschouwers zich vooral niet moeten inhouden. Op “Adio Kerida” laat zij iedereen meezingen. Een mooie Senti(r)mentele avond in poppodium Tivoli.

www.yasminlevy.net